Monday, April 15, 2013

പാവാട മാറ്റാത്ത...

കവിത
സച്ചിദാനന്ദൻ പുഴങ്കര









 കല്ലായിപ്പുഴയ്ക്കില്ല
സൂറുമ;ഖൽബ്ബിന്നുള്ളിൽ
വല്ലാത്ത കലക്കമാ-
ണെപ്പൊഴുമവൾക്ക്‌; ഇല്ല
കുഞ്ഞു പൂച്ചിരികൾക്കു
മുമ്പത്തെക്കരിമ്പച്ച,
നല്ല വാക്കുകൾ കേട്ട
പഴക്കം.... പാട്ടിൽ മാത്രം
ഉറ്റവരുടയോരു-
മെത്തുന്നു, മണവാളൻ
തട്ടത്തിലൊളിക്കാത്ത
നാണത്തിൽ കുളിക്കുന്നു;
ഒപ്പന പാടും കരി-
വളകൾ തരിപ്പിച്ച
നിക്കാഹാ,ണെല്ലാവരും
നെയ്ച്ചോറു ബയിക്കുന്നു....


ഈർച്ചവാൾ മുറിവെയ്ക്കു-
മോർമ്മയിൽ ഒരുപാടു
വാർഷികവലയങ്ങ-
ളെഴുതും മരത്തിന്റെ
പൊത്തിലും ആകാശത്തിൻ
ചിറകു വിരുത്തുന്ന
സ്വപ്നത്തിൽ മഴപെയ്തു
തെളിമയൊഴുകുന്നു....


'നിക്കി'... എന്നവൾ മെല്ലെ-
ച്ചുണ്ടനക്കയാണാറു-
പെറ്റവൾ, പതിനാറിൽ
കുറ്റിയറ്റവൾ, നൂറു
തേച്ച വെറ്റില നാലും
കൂട്ടിയോൾ, അന്തംകമ്മി...


അവൾക്കു മിഴി രണ്ടും
കരയ്ക്കു പിടഞ്ഞതു
ചരിത്രം; ഹലാക്കെന്നു
മൊയി ചൊല്ലുന്നൂ കടൽ...!

O



എ.ഡി 2020-ൽ ഒരു ദിവസം

കഥ
സോക്രട്ടീസ്‌.കെ.വാലത്ത്‌









                ബൃഹത്തായൊരു ആഗോളകുത്തക എണ്ണക്കമ്പനി മുതലാളിക്ക്‌ കലശലായൊരു മോഹം. മുറ്റത്തെ തൈത്തെങ്ങിൻ ചുവട്ടിൽ നിന്നൊന്നു മുള്ളണം. മുറ്റത്തു നിന്നും ഫ്ലാറ്റിന്റെ നൂറ്റിതൊണ്ണൂറ്റിയൊമ്പതാം നിലയിലേക്ക്‌ ജീവിതം ഉയർത്തപ്പെട്ടതിനുശേഷം അയാൾക്കതിന്റെയൊരു രസം അനുഭവിക്കാൻ ഒത്തിരുന്നില്ല.

എന്തായാലും മോഹം തോന്നിയ അന്നു തന്നെ അയാൾ നാട്ടിൻപുറത്ത്‌ പണ്ട്‌ ഉണ്ടായിരുന്നതു പോലൊരു കൊച്ചുവീട്‌ കച്ചോടാക്കി. കുറച്ചിൽ തോന്നാതിരിക്കാൻ അതിനടുത്തുള്ള മുപ്പതേക്കർ സ്ഥലം ഉടമസ്ഥനെ പറഞ്ഞ തുക കൊടുത്ത്‌ ഒഴിപ്പിച്ചു, വീടിനോട്‌ തത്സമയം തന്നെ കൂട്ടിച്ചേർത്തു. മുറ്റത്ത്‌ തൈത്തെങ്ങില്ലാത്തതിനാൽ അന്നുതന്നെ ഒരെണ്ണം പറിച്ചും വയ്പ്പിച്ചു. പിന്നെ വള്ളിയുള്ളൊരു ബർമുഡയുമിട്ട്‌ അയാൾ തൈത്തെങ്ങിൻ ചുവട്ടിൽ നിന്നു കാര്യം സാധിച്ചു. - ഹാ...! ആ നൊസ്റ്റാൾജിക്‌ ലഹരിയിലാണ്ടു നിൽക്കെ കണ്ടു- താഴെ, മണ്ണിലൂടെ ഒരു ഘോഷയാത്ര. ഉറുമ്പുകളാണ്‌.

അവറ്റകൾ പരസ്പരം എന്തോ പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണോ നീങ്ങുന്നതെന്നൊരു സംശയം. ഇനിയത്‌ ഉറുമ്പുകൾ തന്നെയാണോന്നും ഒരു ശങ്ക.

അവറ്റകളെ അടുത്തു കാണാനും അവറ്റ പറയുന്നതെന്താണെന്നു കേൾക്കാനുമായി അയാൾ വളരെ ഉയരമുള്ളതും ബൃഹത്തായതുമായ തന്റെ ശരീരം ഒന്നു കുനിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു.

അതിനിടെ മുഞ്ഞും കുത്തി ആ ഉറുമ്പുജാഥയിലേക്കയാൾ വീണുപോയി. വീഴ്ചയിൽ നിന്നും ശരീരം പൊക്കിയെടുക്കാൻ കിണഞ്ഞു ശ്രമിച്ചെങ്കിലും കഴിഞ്ഞില്ല.

ഒരുപാടങ്ങു വലുതായിപ്പോയതിന്റെ കുഴപ്പമാണിതെന്ന് അയാൾ തിരിച്ചറിയുമ്പോഴേക്കും ജാഥ കലങ്ങിയതിന്റെ അരിശത്തിൽ ഉറുമ്പുകൾ അയാളുടെ കൊഴുത്തു ചീർത്ത മുഖമാകെ പടർന്നു കയറി.

കണ്ടാൽ തോന്നും കൊട്ടാരത്തിലേക്ക്‌ ഇരച്ചുകയറി രാജാവിനെ തപ്പി നടക്കുകയാണെന്ന്...

അതിൽ, മിതവാദികളായ ഉറുമ്പുകൾ അയാളുടെ കവിളും ചുണ്ടും അരിച്ച്‌ തൊലിയുടെ മത്തു പിടിപ്പിക്കുന്ന മധുരം നുണഞ്ഞ്‌ മന്ദിച്ച്‌ നിന്നതേയുള്ളൂ. എന്നാൽ ചില തിളച്ച ചെറുപ്പക്കാർ മൂക്കിനുള്ളിലേക്കും ചെവികൾക്കുള്ളിലേക്കും ഇരച്ചു കയറി, തലച്ചോറിലേക്കുള്ള ചോരക്കുഴലുകളെയൊക്കെ കടിച്ചുമുറിച്ച്‌ താറുമാറാക്കി നിമിഷം കൊണ്ടയാളെ എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി നിശ്ചലനാക്കി.

എന്നാലും ആക്രമണം ചെറുക്കാനാവാതെ പ്രാണൻ കൈവിടേണ്ടി വന്ന അവസാന നിമിഷത്തിൽ അയാൾക്ക്‌ അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു - അവർ, അയാളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ആ ഉറുമ്പുകൾ, ജാഥയിലുടനീളം വിളിച്ചുപറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത്‌ 'സകലമാന എണ്ണക്കമ്പനികളും കത്തിക്കും' എന്നു തന്നെയാണെന്ന്... 

O


PHONE : 8089371748





Saturday, April 6, 2013

ജീവവൃക്ഷം

കവിത
ബിജ്ലി സുജേഷ്‌











ഇരവിലും പകലിലും കൂട്ടായി നിന്ന
നിഴൽ മാഞ്ഞുപോയപ്പോഴാണ്‌
ശരത്‌കാലങ്ങളിൽപ്പോലും
ഇലപൊഴിക്കാതെ നിന്ന
ആ ജീവവൃക്ഷം പൊടുന്നനെ ഉണങ്ങാൻ തുടങ്ങിയത്‌...
ചുവടുകളിൽ നിന്ന് വഴുതിപ്പോയ ഭൂമി;
പിടഞ്ഞൊടുങ്ങിയ മോഹങ്ങളെല്ലാം
കരിയിലകളായി നിലംപൊത്തിയപ്പോൾ
ചോരയിറ്റുന്ന
മുറിവുണങ്ങാത്ത
ശിഖരങ്ങളുടെ നഗ്നത
നിലവിളികളായി ...
ഒരു മണ്ണൊലിപ്പ്‌
ഒരു ഭൂമികുലുക്കം
അതിൽ അവസാനിക്കണം എല്ലാം.
അതിനു മുൻപ്‌
പൊഴിഞ്ഞുവീണ കരിയിലകളെ നോക്കി
പ്രിയമുള്ളവരേ ഇത്തിരി കണ്ണീർ പൊഴിക്കുക.

 O